ខេត្តមណ្ឌលគិរី)៖តើ.!.អ្នកណាខ្លះ… ធ្លាប់ឆ្លងផ្លូវជាតិលេខ៧៦ ចន្លោះកែវសីមា ទៅអូររាំង ក្នុងឆ្នាំ២០០៤,២០០៥-២០០៦? ពេលនោះ មិនមែនជាការធ្វើដំណើរ… តែជាការប្រយុទ្ធជាមួយផ្លូវ! រដូវវស្សាមកដល់ម្តងៗ ផ្លូវដីក្រហម ក្លាយជាភក់ល្បាប់ ឡានជាប់ជួរ ទៅមុខមិនរួច អ្នកធ្វើដំណើរ ត្រូវចុះរុញ ទាញ ដោះអាវខោ ខ្លះដេកតាមផ្លូវ រង់ចាំឲ្យផ្លូវស្ងួត…
មិនមែនរឿងនិទានទេ នេះជាជីវិតពិត… ដែលមនុស្សមួយជំនាន់មិនអាចភ្លេចបាន!
រូបភាពពី (តែគឹមសានស្រលាញ់សន្តិភាព)
បង្ហាញសភាពពិត-រុញឡានក្នុងភក់ ដល់ថ្នាក់ដោះអាវខោ មើលហើយសើចក៏បាន… តែបេះដូងចាប់អារម្មណ៍ខ្លាំងជាង!
- នេះហើយហៅថា “អតីតកាលដ៏លំបាក”ដែលមិនអាចលុបចេញពីអង្គចងចាំបាន!
- ប៉ុន្តែសព្វថ្ងៃ… មើលទៅវិញ!មផ្លូវដដែល ក្លាយជាផ្លូវកៅស៊ូរលោង
បើកឡានលឿន សុវត្ថិភាព មិនបាច់រុញ មិនបាច់ទាញ ជីវិតប្រជាពលរដ្ឋ ផ្លាស់ប្តូរពិតប្រាកដ! ពីគ្មានផ្លូវល្អ-មកមានផ្លូវខ្វាត់ខ្វែង
.ពីតំបន់ដាច់ស្រយាល- មកជាតំបន់អភិវឌ្ឍន៍
នេះមិនមែនជាអំណោយពីមេឃទេ…
តែជាលទ្ធផលនៃ (សន្តិភាព និងការកសាងយ៉ាងជាប់លាប់) សូមគោរពអរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ
ដល់ {ស្ថាបនិកបីតាសន្តិភាព} ដែលបានដឹកនាំប្រទេសពីថ្ងៃលំបាក រហូតដល់មានថ្ងៃស្រស់បំព្រងដូចសព្វថ្ងៃ។
@សូមកុំភ្លេច…ផ្លូវដែលយើងបើកឆ្លងរាល់ថ្ងៃ
មិនមែនកើតឡើងដោយចៃដន្យទេ
វាជាផលនៃឈាមញើស ការខិតខំ និងសន្តិភាពដែលរកបានដោយលំបាក! សព្វថ្ងៃ មិនត្រឹមតែផ្លូវកៅស៊ូទេ តាមជនបទផ្លូវបេតុង ទៅដល់ជិតគ្រប់ភូមិឃុំ បើកទ្វារឲ្យកូនខ្មែររីកចម្រើន មិនឈប់ឈរ! អ្នកដែលធ្លាប់រុញឡានក្នុងភក់…
ថ្ងៃនេះកំពុងបើកឡានលើផ្លូវរលោង
- បើអ្នកនៅចាំអារម្មណ៍នោះ… សូមស៊ែទុកជាអនុស្សាវរីយ៍មួយ!៕ ដោយ ឃិន សុខន
Post a Comment